Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη ...

... Ανάπτυξη που μόνο ο ενημερωμένος, ενεργός Πολίτης μπορεί να διεκδικήσει και να πετύχει !







Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

5 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ


5 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Κάθε μέρα αγωνιζόμαστε και προσπαθούμε για να ανατρέψουμε τα κυρίαρχα - μη βιώσιμα - πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης, να ανατρέψουμε παρωχημένες νοοτροπίες και για να προχωρήσουμε σταθερά προς μια άλλη ανάπτυξη, την ΑΕΙΦΟΡΟ !!!



Παγκόσμια Ημέρα για το Περιβάλλον







Κάποτε, σε κάποια πόλη της Ελλάδας, σε εκδήλωση για το περιβάλλον, με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας, καταφθάνει καλεσμένος μεγαλόσχημος οικολόγος – από αυτούς που μιλάνε πολύ χωρίς να λένε τίποτα. Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τη ρύπανση στο σύγχρονο ελληνικό αστικό περιβάλλον και ειδικότερα σε αυτή που προκαλείται από αιωρούμενα σωματίδια, ένα είδος ρύπανσης που τείνει να αποτελέσει την κορυφαία περιβαλλοντική πληγή για πολλές πόλεις, με απρόβλεπτες συνέπειες στην υγεία των πολιτών αλλά και στην εθνική οικονομία – όπου αντανακλούν άμεσα όλα τα μεγάλης κλίμακας προβλήματα υγείας.
Με αφορμή ανακοινωθέντα αποτελέσματα μελέτης και μετρήσεων σε κάποια πόλη – που κατά το μάλλον ή ήττον θα επιβεβαιωθούν στις περισσότερες επαρχιακές πόλεις μεγέθους 100 – 200 χιλιάδων κατοίκων – τα οποία κατέδειξαν ότι η κυριότερη πηγή ρύπανσης είναι τα αυτοκίνητα, σε ποσοστό μεγαλύτερο του 60% με τις βιομηχανίες να ευθύνονται για το 25 %, ο «ηγέτης των οικολογικών κινημάτων» έκανε κάποιες προτάσεις.
Δήλωσε λοιπόν, ο μεγαλόσχημος ότι η λύση είναι ο περιορισμός της κίνησης των οχημάτων και η επέκταση της χρήσης των ποδηλάτων, καθώς το ανάγλυφο της πόλης ευνοεί το πετάλι, και ο λαός χειροκρότησε θερμά. Προχώρησέ μάλιστα το ζήτημα παραπέρα. Είπε ότι θα πρέπει ο Δήμος να αναλάβει πρωτοβουλίες για εκστρατείες ενημέρωσης με χάπενιγκς, ενημερωτικά φυλλάδια, καταχωρίσεις στον τοπικό τύπο και στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα κ.τ.λ. μίλησε για την ανάγκη αύξησης της χρήσης των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς . «Αν δεν πείσουμε τον κόσμο να χρησιμοποιεί λιγότερο το αυτοκίνητό του, τότε δεν υπάρχει ελπίδα» δήλωσε περίπου.
Σε ερώτηση μου, αν τα πολύ σωστά και πολιτικώς ορθά που ανέφερε, είναι αποτελεσματική μέθοδος αντιμετώπισης του προβλήματος ή δημιουργούν απλά συνείδηση η οποία σε βάθος χρόνου ίσως βοηθήσει, απάντησε με το μεγαλειώδες: «είμαι τριάντα χρόνια οικολόγος, ξέρω τι λέω».
ΟΚ, για να δούμε στο χαρτί τι προτείνει ο «τριάντα χρόνια οικολόγος»: Ας κάνουμε δυο πράξεις λοιπόν. Ας υποθέσουμε ότι πείθουμε το 20% των κατοίκων να σταματήσει τη χρήση αυτοκινήτου και να κάνει ποδήλατο. Αυτομάτως θα έχουμε περιορισμό της ρύπανσης από αιωρούμενα κατά (20% x 60%) = 12%! Για να το πετύχουμε αυτό θα χρειασθούν εκατοντάδες ομιλίες, θα δαπανηθούν χρήματα σε εκστρατείες, διαφημίσεις, χάπενιγκς, εκδόσεις, εκδηλώσεις και μερικά χρόνια (πέντε; δέκα;) να πείσουμε τους πολίτες να μην πάν καβάλα στην καφετέρια…
Από την άλλη, αν η πολιτεία επέβαλε την εφαρμογή του νόμου στις πέντε – έξι βιομηχανίες της περιοχής, θα είχαμε σε ένα έως δύο χρόνια, μείωση των ρύπων κατά 20 % τουλάχιστον. Προφανώς το 20 είναι μεγαλύτερο του 12 και το παίρνεις άμεσα και όλο μαζί. Αν μάλιστα συνδυάσεις και τα δύο, σε δέκα χρόνια θα έχεις μείωση των ρύπων πάνω από 30%.

Γιατί δεν ασχολήθηκε ο κύριος με την βιομηχανία; Θα γίνω κακός: ποιος κάθεται τώρα να ασχοληθεί με προσπάθειες συμμόρφωσης της βιομηχανίας. Δύσκολη δουλειά και δεν έχει και “χρήμα” για ΜΚΟ που θα αναλάβουν “εθελοντικά” τις εκστρατείες!!!Γι’ αυτό σας λέω, ας είστε περισσότερο υποψιασμένοι κάτι τέτοιες παγκόσμιες μέρες. Πολλά ακούγονται και είναι σωστά αλλά τα προβλήματα και οι λύσεις τους μερικές φορές δεν είναι προς τα εκεί που σας δείχνουν. Διότι ο οικολόγος κι ο φούρναρης διαφέρουν σημαντικά. Έτσι, αν για τον δεύτερο τα 30 χρόνια εμπειρίας είναι το παν, για τον πρώτο μπορεί να είναι χάσιμο χρόνου για μεγάλο χρονικό διάστημα!

Διότι η οικολογία, όπως και η πολιτική, χρήζει κυρίως σοβαρότητας και δευτερευόντως μεγαλοσχημόνων.

----------------------------------------------------------


του Παντελή Μήτσιου

"Γι’ αυτά δεν θα γράφουν επί μέρες οι εφημερίδες και δεν θα γυριστούν τηλεοπτικές εκπομπές, ντοκιμαντέρ και συζητήσεις. Δεν θα πέσουν μολότοφ, δεν θα κινητοποιηθούν ΜΑΤ και δεν θα εκδράμουν διαδηλωτές από κάθε γωνιά της Ελλάδος. Δεν θα γίνουν πολυσέλιδα αφιερώματα σε περιοδικές εκδόσεις ούτε θα αναδειχθούν λαϊκοί ήρωες. Δεν θα αποκλειστούν δρόμοι, δεν θα καούν λάστιχα, δεν θα ονομασθούν χωριά «Γαλατικά». Δεν θα ξεσηκωθούν αγανακτισμένοι οικολόγοι, δεν θα ξεσπαθώσουν επαγγελματίες της διαμαρτυρίας, δεν θα διχασθεί η επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα ούτε θα απασχολήσουν διχαστικά τοπικές κοινωνίες που αβαντάρονται πολιτικά από κόμματα και επαγγελματίες ακτιβιστές.

Κι όμως, τα νερά – υπόγεια, επιφανειακά, γλυκά, αλμυρά – κινδυνεύουν εξίσου, επικερδείς δραστηριότητες, όπως ο τουρισμός, πλήττονται, το κράτος δεν έχει κάποιο άμεσο όφελος, οι τοπικές κοινωνίες δεν ερωτήθηκαν ποτέ, η υγεία δεν προστατεύεται και οι υγειονομικοί κανόνες δεν τηρούνται. Κι όμως το φυσικό περιβάλλον δέχεται βαρύτατα και συνεχή πλήγματα.

Δεν γίνεται λόγος για μια ή δύο ή τρεις περιπτώσεις. Ούτε καν για μερικές δεκάδες. Δεν περιορίζονται γεωγραφικά σε μια περιοχή και έχουν επίσης εθνική σημασία. Απλώνονται από άκρη σε άκρη στην Ελλάδα και ρυπαίνουν παντού.
Που συμβαίνουν αυτά; Δίπλα μας. Περισσότερα από τρεις χιλιάδες ελαιοτριβεία, ελαιουργεία και τυροκομεία σε κάθε γωνία της Ελλάδας, σε βουνά, πεδιάδες και ακτές αποθέτουν τα σχεδόν ανεπεξέργαστα απόβλητά τους σε ρέματα, ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, στο έδαφος, σε σκάμματα, σε πηγάδια και γεωτρήσεις. Τόνοι ρυπαντικού φορτίου και ελαίων δεσμεύουν οξυγόνο, σαπίζουν και όζουν, προκαλούν ευτροφισμό και αργό θάνατο οικοσυστημάτων, κάνουν αβίωτο τον βίο περιοίκων, ξεραίνουν καλλιέργειες, δηλητηριάζουν το χώμα, ρυπαίνουν υπόγειους υδροφορείς και προκαλούν έμμεσα ανυπολόγιστες οικονομικές καταστροφές" ...

περισσότερα: Οι άγνωστες “Σκουριές” . . .