Ποίηση, Δασοπονία, Φυλλετικές Διακρίσεις την ίδια ημέρα...

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ ...

ΑΝΟΙΞΗ ...

ΠΟΙΗΣΗ ...

ΔΑΣΗ

ΚΑΙ ΑΥΡΙΟ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ...

ΤΙ ΠΙΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ !!!

ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΑΣ ΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ...
"Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους". Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Η ποίηση, μία από τις δύο βασικές κατηγορίες του λόγου, του έμμετρου λόγου, έναντι του πεζού λόγου και του διαλόγου και κατ΄ επέκταση της Λογοτεχνίας, ήταν ανέκαθεν δύσκολο να οριστεί και γι' αυτό έχουν δοθεί διάφοροι ορισμοί ανά τους αιώνες.

Η μελέτη της Ποίησης αποτελεί την ασφαλέστερη οδό της ψυχικής αποκάλυψης και του βίου ανθρώπων, αλλά και τόπων που έζησαν αυτοί...

"Κι αυτή η ποίηση τι ήταν στα χρόνια μας; μια κουρασμένη μήτρα λεόντων και φιδιών/ κάπου εκεί ενδιάμεσα μοιράζονταν τα λόγια ή και ερωτεύονταν, διχασμένα πια/ μεταξύ ένδοξης τιμής και δηλητηρίου, τόσο μπερδεμένοι έδειχναν οι προστάτες/ ακόμα κι οι ελεύθεροι κουβαλητές, δεν στέκονταν τίμια στις περιστάσεις/ αδικούσαν, πρόσβαλαν, ενοχλούσαν, αγνοούσαν, τέτοια μιζέρια/ λες και δεν γεννήθηκαν με τη λύρα και το λόγο στο προσκεφάλι τους/ λες και δεν ένιωσαν την αύρα του ανέμου ποτέ στην καρδιά τους/ κι όμως εμείς αρνηθήκαμε την πίκρα στο στόμα μας, από το δηλητήριο/ σκοτώσαμε τις ψεύτικες μάσκες της υποκρισίας, με έρωτα φυλακτό".

Γιάννης Βέλλης

 

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ξεκίνησε από την Ελλάδα

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης ξεκίνησε από την Ελλάδα και ο πρώτος εορτασμός έγινε το 2001!

Όλα ξεκίνησαν με τη πρόταση του ποιητή Μιχαήλ Μήτρα προς την Εταιρεία Συγγραφέων το 1998...

τότε ο Βασίλης Βασιλικός, πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO  (2000), μετέφερε την ιδέα για την καθιέρωση μιας Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Η πρόταση έγινε δεκτή...  για να μείνει στους αιώνες...

 "Ποίηση είναι η έκφραση του ωραίου, διαμέσου λέξεων περίτεχνα υφασμένων μεταξύ τους" Χόρχε Λουίς Μπόρχες

«Δεν υπάρχει Τέχνη χωρίς ποίηση» Ντελακρουά

 

 

 

 

 

 

 

ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΑΣΗ - ΔΑΣΟΠΟΝΙΑ

 

 

 

Η 21 Μαρτίου καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ, το 1971, ως Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας για να καταδείξει τη σημασία των δασών και την ανάγκη προστασίας τους. Εκτός από ημέρα γιορτής για όσους ασχολούνται με τα δάση, είναι και ημέρα σκέψης για όλους μας όσον αφορά την κατάσταση των δασικών οικοσυστημάτων και την κλιματική αλλαγή, τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η ζωτική σημασία των δασών για την διατήρηση της βιόσφαιρας επί της γης είναι πλέον προφανής, τόσο σε επιστημονικό επίπεδο όσο και για τον κάθε πολίτη.

Άλλωστε, τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος, συνδέονται, λιγότερο ή περισσότερο, με την καταστροφή των δασών σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλιστα, η λειψυδρία, η απερήμωση, η μείωση της βιοποικιλότητας, η ρύπανση της ατμόσφαιρας και φυσικά το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι καθημερινό θέμα σε όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

ΚΑΤΑ  ΤΟΥ  ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ  ΚΑΙ ΤΩΝ  ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

Γιατί ο άνθρωπος κρίνεται απο το ποιόν του και όχι απο την καταγωγή του κάθε μέρα κι όχι μόνο σήμερα....... 

Black and White... the harmony of colors!

------------------------------------------------------------------

ΟΛΑ  ΟΔΗΓΟΥΝ  ΣΤΗ  ΖΩΗ ...

ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΚΑΙ ΣΤΗΝ  ΑΝΟΙΞΗ ! ! !

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΟΡΘΙΟΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΟΙ

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος γίνεται σκλάβος τῆς συνήθειας,

ἐπαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τὶς ἴδιες διαδρομές,

ὅποιος δὲν ἀλλάζει περπατησιά,

ὅποιος δὲν διακινδυνεύει ν᾿ ἀλλάξει χρῶμα στὰ ροῦχα του,

ὅποιος δὲν μιλᾶ σὲ ὅποιον δὲν γνωρίζει.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος ἀποφεύγει ἕνα πάθος,

ὅποιος προτιμᾶ τὸ μαῦρο γιὰ τὸ ἄσπρο

καὶ τὰ διαλυτικὰ σημεῖα στὸ «Ι»

ἀντὶ ἑνὸς συνόλου συγκινήσεων ποὺ λαμποκοποῦν τὰ μάτια,

ποὺ μετατρέπουν ἕνα χασμουργητὸ σὲ ἕνα χαμόγελο,

ποὺ κάνουν τὴν καρδιὰ νὰ κτυπᾶ στὸ λάθος

καὶ στὰ συναισθήματα.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος δὲν ἀναποδογυρίζει τὸ τραπέζι,

ὅποιος δὲν εἶναι εὐτυχισμένος στὴ δουλειά του,

ὅποιος δὲν διακινδυνεύει τὴ βεβαιότητα γι᾿ ἀβεβαιότητα

γιὰ νὰ κυνηγήσει ἕνα ὄνειρο,

ὅποιος γιὰ μιὰ φορὰ τουλάχιστον στὴ ζωή του

ν᾿ ἀποφύγει τὶς ἐχέφρονες συμβουλές.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος δὲν ταξιδεύει,

ὅποιος δὲν διαβάζει,

ὅποιος δὲν ἀκούει μουσική,

ὅποιος δὲν βρίσκει χάρι στὸν ἑαυτό του.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος καταστρέφει τὸν ἔρωτά του,

ὅποιος δὲν ἐπιτρέπει νὰ τὸν βοηθήσουν,

ὅποιος δαπανᾶ μέρες παραπονούμενος γιὰ τύχη κακή

ἣ γιὰ τὴν ἀσταμάτητη βροχή.

Ἀργοπεθαίνει ὅποιος παρατᾶ ἕνα σχέδιο πρὶν ν᾿ ἀρχίσει,

ὅποιος δὲν ρωτᾶ γιὰ πράγματα ποὺ δὲν γνωρίζει,

ὅποιος δὲν ἀπαντᾶ, ὅταν τὸν ρωτοῦν κάτι ποὺ ξέρει.

Ἀποφεύγουμε τὸν θάνατο σὲ μικρὲς δόσεις,

ὅταν θυμόμαστε πάντοτε ὅτι γιὰ νὰ εἶσαι ζωντανὸς

χρειάζεται μία προσπάθεια πολὺ μεγαλύτερη

ἀπὸ τὸ ἁπλὸ γεγονὸς τῆς ἀναπνοῆς.

Μόνο ἡ ἔνθερμη ὑπομονὴ θὰ ὁδηγήσει στὴν ἐπίτευξη

μιᾶς λαμπρῆς εὐτυχίας.

[Πάμπλο Νερούντα]