Σχόλια και θέσεις του CISD επί του Νομοσχεδίου του ΥΠΕΚΑ για την Αυθαίρετη Δόμηση

ΑΝΟΙΚΤΗ  ΕΠΙΣΤΟΛΗ

προς τον

Αναπληρωτή Υπουργό

Περιβάλλοντος, Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής

κ. Σταύρο Καλαφάτη

Θέμα:      Σχόλια και θέσεις του CISD επί του Νομοσχεδίου του ΥΠΕΚΑ για την Αυθαίρετη Δόμηση

Αυθαίρετο είναι οτιδήποτε γίνεται με ίδια βούληση,

κατά παράβαση νόμων ή θεσμοθετημένων κριτηρίων.

Συνεπώς οτιδήποτε περιφρονεί και καταστρατηγεί την κείμενη νομοθεσία, αυτομάτως θεωρείται παράνομη πράξη και τιμωρείται σύμφωνα με τις βασικές αρχές της Δημοκρατίας.

Ωστόσο, διαχρονικά, η Ελληνική Πολιτεία υπήρξε εξαιρετικά επιεικής σε θέματα ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ δόμησης γατί

¨       δεν είχε την πολιτική βούληση ή δεν υπήρξε ικανή να χωροθετήσει έγκαιρα το Δομημένο Περιβάλλον

¨       ενίσχυσε την ελληνική νοοτροπία ότι το «κεραμίδι» είναι ασφαλής επένδυση, ελλείψει σοβαρού αναπτυξιακού οράματος

¨       χρησιμοποίησε την ανάπτυξη υποδομών σε ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ οικιστικές αναπτύξεις για λόγους πελατειακούς

¨       αδιαφόρησε για τις όποιες επιπτώσεις στο οικονομικό, κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον, με μυωπική αβελτηρία

Η επίλυση των προβλημάτων που παρήγαγε αυτή η επιείκεια αντιμετωπίστηκε διαχρονικά με «δικαίωση» της ΠΑΡΑΝΟΜΙΑΣ είτε μέσω νέας νομοθεσίας είτε μέσω επιδεικτικής αδιαφορίας και συνεπώς καθιέρωσης της πρακτικής του ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥ (σολοικισμός της έννοιας ΠΑΡΑΝΟΜΟ).

Το θέμα των ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ αποτελεί κυρίως πρόβλημα ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ και ΑΡΧΩΝ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και με αυτόν τον τρόπο οφείλεται να αντιμετωπισθεί.

Η πανευρωπαϊκή πατέντα της αυθαίρετης δόμησης στη χώρα μας δεν είναι δυνατόν, βεβαίως, να αντιμετωπιστεί με κατεδαφίσεις εκατοντάδων χιλιάδων αυθαιρέτων, που ακόμη και αν ήταν τεχνικά πραγματοποιήσιμο, θα δημιουργούσε σοβαρό στεγαστικό και κοινωνικό πρόβλημα.

Πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση ότι η γενικευμένη αυθαίρετη δόμηση και η εκτός σχεδίου δόμηση υποθήκευσαν διαχρονικά την όποια προσπάθεια οργανωμένης παρέμβασης στο χώρο με κριτήρια κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά.

Η πολλοστή παραγωγή σχετικής νομοθεσίας, που έχει αναρτηθεί σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση, προβάλλεται ότι επιτυγχάνει την «ριζική αντιμετώπιση μιας παθογένειας που ταλαιπωρεί επί δεκαετίες τη χώρα μας, με έναν ολιστικό δομικό τρόπο», πρόθεση με την οποία το CISD συμφωνεί επί της αρχής.

Για τον λόγο αυτό το CISD τοποθετείται επί του Νομοσχεδίου με δημιουργική κριτική ώστε η παθογένεια του «ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΥ» να εξαλειφθεί

ü  αφενός από την νοοτροπία του πολίτη

ü  αφετέρου από την δυνατότητα μελλοντικών χαριστικών ρυθμίσεων

λαμβάνοντας υπ’ όψη όλες τις κρίσιμες παραμέτρους που συγκροτούν το γενικό περιβάλλον μέσα στο οποίο πρόκειται να εκδηλωθεί και όχι μόνο την είσπραξη και το πολιτικό όφελος.

Οι θέσεις του CISD επικεντρώνονται σε μείζονα θέματα, καθώς ειδικής αξίας παρατηρήσεις έχουν ήδη διατυπωθεί στην ηλεκτρονική διαβούλευση:

1.    Το νομοσχέδιο ευρίσκεται στο σύνολό του σε ορθή κατεύθυνση, με την λογική ότι καλύπτεται διεξοδικά το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων αυθαίρετης δόμησης, και θέτοντας νέα «κόκκινη γραμμή» μετά από αυτήν που ο νόμος 4014/2011 προσπάθησε να θέσει, παρά το γεγονός ότι αγνοείται το Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο αναμένεται να εκδώσει απόφαση ως προς τη νομιμότητά του τελευταίου.

2.    Το πλήθος των εξαιρέσεων στην αντιμετώπιση αυθαιρέτων σε δάση, αιγιαλούς, αρχαιολογικούς χώρους και λοιπές προστατευόμενες περιοχές

ü  αδικεί το κοινωνικό σύνολο, το περιβάλλον, την πολιτιστική κληρονομιά, τους πόρους  από τουρισμό κλπ

ü  ευνοεί τους αυθαιρετούχους απεμπολώντας το δικαίωμα είσπραξης των προβλεπόμενων από τον δασικό και πολεοδομικό κώδικα προστίμων, που στις περισσότερες περιπτώσεις ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες ευρώ ανά παράνομο ακίνητο, αφαιρώντας από το Κράτος το δικαίωμα είσπραξής τους.

3.    Παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις περί “περιβαλλοντικού ισοζυγίου” είναι θετικές

3.1.  ο τρόπος που διατυπώνονται δεν προσφέρει προοπτική αποκατάστασης της ήδη προκληθείσης ανυπολόγιστης περιβαλλοντικής ζημιάς.

3.2.  η ανάθεση των πρωτοβουλιών «περιβαλλοντικού ισοζυγίου» αποκλειστικά στις τοπικές αρχές, χωρίς αποφασιστικό έλεγχο για την περιβαλλοντική σκοπιμότητα και το προβλεπόμενο κόστος τους από υπερκείμενο επίπεδο διοίκησης επιτρέπει την δυνατότητα άστοχης και αναποτελεσματικής κατασπατάλησης των πόρων.

4.    Η υπαγωγή στη ρύθμιση αυθαιρέτων κατασκευών σε εγκεκριμένους κοινόχρηστους χώρους εφόσον δεν έχει συντελεστεί η αναγκαστική απαλλοτρίωση, αποτελεί παραβίαση των δικαιωμάτων του συνόλου στη ποιότητα του πολεοδομικού ιστού που δεν περιορίζεται μόνο στο οικονομικό σκέλος μια μελλοντικής πράξης.

5.    Παρά το γεγονός ότι επισημαίνεται ο ρόλος της Ειδικής Υπηρεσίας Κατεδαφίσεων, η στελέχωσή της μετά από δύο χρόνια λειτουργίας εξακολουθεί να είναι μηδενική με αποτέλεσμα την εγγενή αδυναμία αποτελεσματικότητας.

Το ΥΠΕΚΑ οφείλει να διεκδικήσει και να επιτύχει άμεσα την στελέχωσή της, υπερβαίνοντας τις αγκυλώσεις που προκύπτουν από λανθασμένες νοοτροπίες είτε συναρμόδιων Υπουργείων είτε ακόμα και της Task Force.

6.    Η αποτροπή της περαιτέρω ανάπτυξης της Αυθαίρετης Δόμησης δεν έχει διασφαλισθεί με αποτελεσματικότητα καθώς:

6.1.  Δεν θεσμοθετείται περίοδος απαγόρευσης οποιασδήποτε τροποποίησης του νόμου (τουλάχιστον πενταετής), προσφέροντας την δυνατότητα μελλοντικών χαριστικών ή φωτογραφικών τροπολογιών.

6.2.  Δεν θεσμοθετείται συνεχής, τακτικός και αυστηρός έλεγχος από όλα τα επίπεδα της Διοίκησης.

6.3.  Δεν θεσμοθετείται η ευθύνη των υπηρεσιών και των εμπλεκόμενων επιπέδων της Διοίκησης σε περιπτώσεις ολιγωρίας ελέγχου.

7.    Προϋπόθεση για την αποτροπή της Αυθαίρετης Δόμησης είναι η ταχύτατη ολοκλήρωση των εκκρεμών Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων και η συστηματική αποτροπή της ανεξέλεγκτης διάχυσης του αστικού ιστού (sprawling), με περιορισμό του σε συνεκτικά όρια σύμφωνα με έναν πολεοδομικό σχεδιασμό και με μία γενικότερη εθνική στρατηγική.

Το ΥΠΕΚΑ οφείλει να ενεργοποιηθεί επιχειρησιακά και αποτελεσματικά προς την κατεύθυνση αυτή, χωρίς ατέρμονες θεωρητικές και «άλλες» συζητήσεις, υπερβαίνοντας το όποιο πολιτικό κόστος. 

Ταυτόχρονα, οφείλει να αποκτήσει την πολιτική βούληση για την επίλυση του μείζονος προβλήματος της «εκτός σχεδίου δόμησης» με αποφασιστικό τρόπο, μέσα από διαδικασίες υπεύθυνου, αειφόρου χωροταξικού σχεδιασμού.

8.    Το ΥΠΕΚΑ οφείλει να ενισχύσει τον έλεγχο όχι μόνο των αυθαιρεσιών σε θέματα δόμησης αλλά στο σύνολο των δραστηριοτήτων, που εν δυνάμει προκαλούν επιπτώσεις στην Αειφόρο Ανάπτυξη, μέσω των Ειδικών Υπηρεσιών Επιθεώρησης που υπάγονται στη σχετική Ειδική Γραμματεία.

Το CISD επισημαίνει ότι οι διαφαινόμενες ρυθμίσεις στο Οργανόγραμμα του Υπουργείου με τις οποίες οι Ειδικές Υπηρεσίες Επιθεώρησης μετατρέπονται σε απλές διοικητικές μονάδες, εξαρτημένες μάλιστα από πολιτικό πρόσωπο, οδηγούν στην βεβαιότητα ότι η πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης είναι η ουσιαστική εξάλειψη του Ελέγχου, με σοβαρές επιπτώσεις σε όλα τα επίπεδα της Αειφόρου Ανάπτυξης.

9.    Τέλος, η Κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί την κρίσιμη για την Αειφόρο Ανάπτυξη σκοπιμότητα του Πράσινου Ταμείου και να παύσει να το θεωρεί φοροεισπρακτικό μηχανισμό!

Προϋπόθεση, βεβαίως, είναι τα στελέχη της να αντιληφθούν την σημαντικότητα της Αειφόρου Ανάπτυξης στην ολοκληρωμένη διαχείριση των προβλημάτων που ταλανίζουν το Ελληνικό Κράτος, προβλημάτων που δεν επιτρέπεται να έχουν μονοδιάστατη χρηματοοικονομική αντιμετώπιση.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ & ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

 

1. Με το άρθρο 11 του νομοσχεδίου επέρχονται πλείστες όσες τροποποιήσεις στον ΚΩΔΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ( Κ.Δ.Ν.Δ.) και ειδικότερα:

1.1. Με την παράγραφο 5 προστίθεται νέα παράγραφος 3 στο άρθρο 87 του ΚΔΝΔ (ΣΥΝΘΕΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΠΛΟΙΩΝ – ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ) με την οποία διευρύνεται τα μέγιστα η μέχρι σήμερα εξαιρετική αρμοδιότητα του ΥΝΑ ο οποίος πλέον με απόφασή του θα καθορίζει την οργανική σύνθεση του προσωπικού Ε/Γ ή Ε/Γ-Ο/Γ πλοίου ξεχωριστά για κάθε πλοίο και η οποία σύνθεση θα διαμορφώνεται πλέον με βάσει τον απαιτούμενο αριθμό των ναυτικών για την στελέχωση των σωστικών μέσων και όχι ανάλογα με τους κόρους, την ιπποδύναμη, τις κλίνες ή τους επιβάτες όπως ισχύει σήμερα καταστρατηγώντας έτσι τις ισχύουσες διατάξεις περί καθορισμού των οργανικών συνθέσεων με Προεδρικά Διατάγματα που αφορά το σύνολο των πλοίων που εντάσσονται σε κάθε μία συγκεκριμένη κατηγορία.

Η δε απόφαση αυτή του Υπουργού, καίτοι δεν αναφέρεται ρητά στο κείμενο του νόμου, εντούτοις στην εισηγητική έκθεση αναφέρεται ότι ούτε δημοσιεύεται ούτε και θα αναρτάται στο διαδίκτυο λόγω του χαρακτήρα της ως ατομικής διοικητικής πράξης.

1.2. Με το εδάφ. γ της παραγράφου 6 τροποποιείται το άρθρο 164 του Κ.Δ.Ν.Δ (ΟΡΙΟ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗΣ Ε/Γ) και απελευθερώνεται πλέον το ισχύον σήμερα όριο των 35 των ηλικίας των Ε/Γ ή Ε/Γ-Ο/Γ πλοίων.

1.3. Με την παράγραφο 7 με την οποία και τροποποιείται το άρθρο 168Α του ΚΔΝΔ (ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ Ε/Γ- Ο/Γ) καταργείται η υποχρέωση περί ηλικίας του πλοίου και επιπλέον παρέχεται η δυνατότητα αντικατάστασης του πλοίου κατά την διάρκεια δρομολογιακής περιόδου.

1.4. Με την παράγραφο 8 με την οποία και τροποποιείται το άρθρο 165 του ΚΔΝΔ (ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ) απελευθερώνονται έτι περαιτέρω οι προϋποθέσεις παραλαβής επιβατών από τα τουριστικά πλοία που έχουν δικαίωμα περιηγήσεων από ενδιάμεσους ελληνικούς λιμένες αφού πλέον καταργείται η προϋπόθεση των επιβατών- περιηγητών κατά ομάδες. (groups)

2. Με το άρθρο 19 του υπό ψήφιση νομοσχεδίου (ΝΑΥΤΟΛΟΓΗΣΗ ΣΕ ΠΟΝΤΟΠΟΡΑ ΦΟΡΤΗΓΑ) επέρχεται ευθεία κατάργηση των ΣΣΕ και των ελεύθερων διαπραγματεύσεων για την σύναψή τους κατά παράβαση τον των διεθνών συμβάσεων εργασίας (98 ΔΣΕ και της ΜLC) και του Συντάγματος της Χώρας αφού πλέον παρέχεται η δυνατότητα σύναψης ατομικών συμβάσεων εργασίας μεταξύ της εργοδοσίας και του έλληνα ναυτικού για την ναυτολόγησή του σε θέση κατωτέρου πληρώματος σε φορτηγά πλοία χωρητικότητας μεγαλύτερης των 3.000 κοχ νηολογημένα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 του ν.δ. 2687/1953 (ποντοπόρα πλοία) ως και σε ιδιωτικά σκάφη αναψυχής ανεξαρτήτως σημαίας , πράγμα το οποίο είναι πλέον ή βέβαιον ότι θα ζητηθεί να επεκταθεί και στις λοιπές κατηγορίες πλοίων.

Ο συσχετισμός ισχύος της παραπάνω ρυθμίσεως με την διάρκεια ισχύος των διατάξεων του Ν. 4093/2012 ουδεμίαν εγγύηση παρέχει ως προς την διαφαινόμενη προσωρινή ισχύ της άνω ρύθμισης αφού ο ν. 4093/1212 δεν έχει ρητή ημερομηνία λήξεως.

Επίσης με την παράγραφο 3 του άνω άρθρου 19 στους ούτως πως ναυτολογούμενους προβλέπεται ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 12 του ν. 3569/2007 πλην όμως για την ούτως πως εισφοροαπαλλαγή των πλοιοκτητών επιβαρύνεται τον προϋπολογισμό του ΝΑΤ.

3. Περαιτέρω με τις ρυθμίσεις άρθρου 27 περί φυλάκων παροπλισμένων πλοίων κ.ο.κ. επέρχεται καταστρατήγηση των ΣΣΕ αφού πλέον δεν κατοχυρώνεται ότι και οι αποδοχές και οι όροι εργασίας των προσλαμβανομένων συνταξιούχων φυλάκων θα πρέπει να είναι οι αυτές όπως και των ενεργεία ναυτικών με άμεσο αποτέλεσμα να χάνονται θέσεις εργασίας ενεργών ναυτικών.

4. Με τις ρυθμίσεις του άρθρου 30 (ΟΡΓΑΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ) Ε/Γ – Ο/Γ προβλέπεται για το διάστημα από 1/11 έως και 31/3 δραστική μείωση του ½ και πλέον των μέχρι σήμερα θεσμοθετημένων από το 1974 οργανικών συνθέσεων των ναυτεργατών των γενικών υπηρεσιών (προσωπικό οικονομικών υπηρεσιών, προσωπικό τροφοδοσίας, προσωπικό ενδιαιτημάτων και προσωπικό μαγειρείων) , από τα Ε/Γ και Ε/Γ-Ο/Γ με άμεσες τις εκ της μειώσεως αυτής επιπτώσεις τόσο στο εν λόγω προσωπικό όσο και στην ασφάλεια του πλοίου και των επιβαινόντων.

5. Με το άρθρο 37 του ν/σ (ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΠΙΤΑΞΗΣ) ναι μεν εκ πρώτης όψεως καταργείται το άρθρο του προηγουμένου σχεδίου περί επίταξης πλην όμως στην ουσία δεν καταργείται η επίταξη και η με τον τρόπο αυτό ευθεία καταστρατήγηση του δικαιώματος απεργίας, αφού συνιστάται με το άνω άρθρο ειδική Διοικητική Επιτροπή Ναυτικών Επιτάξεων και Ναυλώσεων η οποία και αποτελεί Όργανο του Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου.

6. Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του άρθρου 38 του ν/σ (ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΕΝΔΟΜΕΤΑΦΟΡΕΣ) επέρχονται τροποποιήσεις στον Ν.2932/201 με τις οποίες και:

6.1. Καταργείται από το άρθρο Τρίτο του Ν. 2932/2011 η πρόβλεψη ότι για την δρομολόγηση του πλοίου η υποχρέωση να συγκεντρώνει το πλοίο τις νόμιμες προϋποθέσεις της ελληνικής νομοθεσίας και αρκεί νυν να συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις για την εκτέλεση ενδομεταφορών στο κράτος μέλος που είναι νηολογημένο.

6.2. παρέχεται η δυνατότητα, κατά την διάρκεια δρομολογήσεως του πλοίου αντικαταστάσεως του πλοίου με μεγαλύτερη ή μικρότερη μεταφορική ικανότητα, έστω και εάν δεν ανήκει στον αυτό πλοιοκτήτη (φυσικό ή νομικό πρόσωπο) και κυρίως χωρίς όμως καμία πρόβλεψη για την τύχη και τον αριθμό του προσωπικού και στις δύο αυτές περιπτώσεις αντικατάστασης.

6.3. καταργείται η ισχύουσα δεκάμηνη δρομολόγηση των συμβατικών ακτοπλοϊκών πλοίων και η επτάμηνη των ταχυπλόων με άμεσο αποτέλεσμα, πλέον της αναστατώσεως στην ομαλή σύνδεση των νησιών και στην ευθεία απώλεια θέσεων εργασίας.

6.4. παρέχεται η δυνατότητα επιπλέον διακοπής εκτέλεσης δρομολογίων μέχρι σαράντα πέντε ημέρες με δυνατότητα έτσι για περαιτέρω απολύσεις.

7. Με τις ρυθμίσεις του άρθρου 55 (ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΩΝ ΠΛΟΩΝ ΜΕ ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ) του υπό ψήφιση νομοσχεδίου παρέχεται πλέον η δυνατότητα μεταφοράς επιβατών και σε τουριστικά περιηγητικά πλοία με σημαία τρίτων χωρών.

Παρείσακτοι στις ακτές: Εκποίηση της παραλιακής ζώνης από το Φάληρο μέχρι το Σούνιο

..............................................................

Παρείσακτοι στις ακτές !
.............................................................................

Εκποίηση της παραλιακής ζώνης από το Φάληρο μέχρι το Σούνιο ετοιμάζει η κυβέρνηση.

Οι Αθηναίoι κινδυνεύουν να χάσουν οριστικά την πρόσβαση στη θάλασσα.

Εκτός από Ελληνικό -το φιλέτο των φιλέτων- η ζώνη των 46 χλμ. από το Φάληρο ώς το Σούνιο περιλαμβάνει σημαντικές δημόσιες εκτάσεις που κινδυνεύουν με εκποίηση μέσα από το προωθούμενο νομοσχέδιο για το παράκτιο μέτωπο, το οποίο ακυρώνει το Ρυθμιστικό και την περιβαλλοντική προστασία, θεσπίζοντας παράλληλα υψηλούς συντελεστές δόμησης κυριολεκτικά πάνω στο κύμα.

Από την επιχείρηση «τσιμέντο» δεν ξεφεύγουν ούτε τα κοντινά ακατοίκητα νησιά Φλέβες, Φλεβοπούλα και Πάτροκλος...

Τα σημαντικότερα ακίνητα του Δημοσίου, που ετοιμάζονται να εκποιηθούν τμηματικά, είναι τα εξής:

* Τα 220 στρέμματα στις εγκαταστάσεις του ΠΙΚΠΑ, όπου υπάρχουν υποδομές για θαλάσσια μπάνια και ετοιμάζονται να εκποιηθούν με πρόσχημα ότι δεν μπορούν να διατίθενται μόνον για 150 παιδιά!

* Τα 80 στρέμματα του κάμπινγκ της Βούλας, τα οποία το 2007 η κυβέρνηση είχε αρνηθεί να εκχωρηθούν στον δήμο γιατί είχε έτοιμα σχέδια. Χάρη στην πρωτοβουλία πολιτών, ο χώρος έχει ζωντανέψει και αυτό δημιουργεί ασπίδα προστασίας.

* Τα 85 στρέμματα του ακινήτου της Εκκλησίας στο Μικρό Καβούρι, που εντάχθηκε στο ακίνητο του «Αστέρα» για να παρακαμφθούν τα προβλήματα των επίδοξων επενδυτών με τον δασικό χαρακτήρα της έκτασης και τον ναό του Ζωστήρα Απόλλωνα.

Στα άμεσα σχέδια του ΤΑΙΠΕΔ είναι η εκποίηση των ακινήτων της ΕΑΣ (Εταιρεία Αμυντικών Συστημάτων), που αφορούν τις εγκαταστάσεις της ΠΥΡΚΑΛ, στην «καρδιά» του Υμηττού, καθώς και τα παραθαλάσσια οικόπεδα σε Ελευσίνα, Αίγιο και Κύμη.

Το άρθρο 16 του νομοσχεδίου για το παράκτιο μέτωπο είναι λιτό, αλλά στην ουσία καλύπτεται από διατάξεις προηγούμενων νόμων. 

Ειδικά ο 4092/2012 θεσπίζει την ιδιωτική χωροταξία, μειώνοντας και τους λίγους κοινόχρηστους χώρους που προβλέπονται από την ιδιωτική πολεοδόμηση.

Επιπλέον, διπλασιάζει τη δόμηση, εκχωρεί τις παρόχθιες ζώνες σε λίμνες και ποτάμια, ενώ θεσμοθετεί τα τουριστικά λιμάνια χωρίς να απαιτούνται μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

………………………………………………………………………………………………………….
Ομόφωνο «όχι» των δημάρχων

.........................................................................................................

Της Χαράς Τζαναβάρα

 

Ομόφωνο -και κυρίως διακομματικό- «όχι» στα σχέδια της κυβέρνησης και του ΤΑΙΠΕΔ για το ξεπούλημα του παράκτιου μετώπου της Αττικής είπαν το Σάββατο σε ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ οι δήμαρχοι Μοσχάτου-Ταύρου, Καλλιθέας, Αλίμου, Ελληνικού-Αργυρούπολης και Σαρωνικού, καθώς και εκπρόσωπος της δημοτικής αρχής Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης. Καθένας από αυτούς έχει δώσει από χρόνια αγώνες σε τοπικό επίπεδο, ώστε να παραμείνουν ανοιχτές οι παραλίες για τους πολίτες.

Στα δικαστήρια βρίσκεται από χρόνια ο Πέτρος Φιλίππου, δήμαρχος Σαρωνικού, για να σταματήσουν οι χαριστικές ρυθμίσεις προς το «Grand Resort» στο Λαγονήσι. Η πρώτη τροπολογία προωθήθηκε το 2008 και η δεύτερη την περασμένη χρονιά, που αποσύρθηκαν για να επανέλθουν ως κανονικό άρθρο στο νομοσχέδιο του Ν. Μηταράκη για το παράκτιο μέτωπο!

Προβλέπει αύξηση του συντελεστή δόμησης, περιλαμβάνοντας και τη ζώνη αιγιαλού, ώστε να καλυφθούν οι παρανομίες που έχουν γίνει. Ο Π. Φιλίππου μάλιστα αποκάλυψε ότι ο επιχειρηματίας, που έχει σταματήσει να πληρώνει ενοίκιο, διεκδικεί από το Δημόσιο… αποζημίωση 23 εκατ. ευρώ, γιατί εμποδίστηκε στην ανάπτυξη των σχεδίων κατάληψης της παραλίας.

«Εχουμε καταιγιστικές εξελίξεις», τόνισε ο Κώστας Ασκούνης, δήμαρχος Καλλιθέας και πρόεδρος της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ). Μαζί με τον Δήμο Μοσχάτου-Ταύρου, απορρίπτουν τα σχέδια για δημιουργία λιμανιού κρουαζιέρας στο Φάληρο, συμφωνώντας με την πρόταση του ΟΛΠ και του υπουργείου Ναυτιλίας για χωροθέτησή του στον Πειραιά. Το Φάληρο, όπως αποκάλυψε ο Ανδρέας Ευθυμίου, είναι υποψήφιο και για εγκαταστάσεις υδροπλάνων!

 

............................................................................................

Προσφυγή κατοίκων στο ΣτΕ για την πώληση του Ελληνικού

...........................................................................................

 

Υποστηρίζουν ότι οι εκτάσεις που μεταβιβάστηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ είναι αναπαλλοτρίωτη δημόσια περιουσία.

Σε πλειάδα συνταγματικών διατάξεων, αλλά και σε πρόσφατους νόμους, προσκρούει η μεταβίβαση του 30% των εκτάσεων του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, της μαρίνας Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά στο ΤΑΙΠΕΔ. Αυτό υποστηρίζουν με προσφυγή τους στο Συμβούλιο της Επικρατείας 10 κάτοικοι όμορων της επίδικης έκτασης περιοχών.

Στην αίτησή τους οι κάτοικοι υπογραμμίζουν ότι οι εκτάσεις που μεταβιβάστηκαν στο ΤΑΙΠΕΔ, όπως ο αιγιαλός, η παραλία, η χερσαία ζώνη της μαρίνας, τα δημόσια δάση και οι δασικές εκτάσεις, υπάγονται στη δημόσια περιουσία του κράτους και είναι αναπαλλοτρίωτη.

Οπως ισχυρίζονται, η μεταβίβαση αυτή των επίμαχων εκτάσεων στο ΤΑΙΠΕΔ είναι αντίθετη στις συνταγματικές αρχές της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας (άρθρο 5), του κοινωνικού κράτους (άρθρο 25) και της λαϊκής κυριαρχίας ως βάση του λαϊκού πολιτεύματος (άρθρο 1), ενώ, παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα στο περιβάλλον (άρθρο 24), όπως και το άρθρο 43 του συνταγματικού χάρτη που καθορίζει το πότε εκδίδονται Προεδρικά Διατάγματα.

Επίσης, όπως επισημαίνουν οι κάτοικοι, την απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής έπρεπε να υπογράφει και ο υπουργός Πολιτισμού, καθώς στην επίμαχη έκταση υπάρχουν πολύ σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι, ενώ, σημειώνουν ότι η χερσόνησος του Αγίου Κοσμά είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος.

 

Θέσεις επί Ν/Σ Υπουργείου Οικονομικών

  

Θέσεις επί του Ν/Σ του Υπουργείου Οικονομικών, υπό τον τίτλο

 "Άλλες Επείγουσες Ρυθμίσεις"[1]

Το CISD, εκφράζει φόβους ότι σήμερα, κάτω από την πίεση μιας οικονομικής διαχείρισης, που νοείται και εκλαμβάνεται με παρωχημένους και συμβατικούς όρους, διακυβεύεται, περισσότερο από ποτέ, ακόμη και η έννοια της αειφόρου ανάπτυξης και κυρίως αυτή της προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς η κρίση, πολιτισμική κυρίως, που βιώνει η χώρα τείνει να απαξιώσει το περιβάλλον, απειλεί την βιωσιμότητα της οικονομίας και την κοινωνική συνοχή και κυρίως τείνει να περιορίσει τα πολιτικά-πολιτιστικά και περιβαλλοντικά δικαιώματα των ελλήνων πολιτών.

Στο πλαίσιο αυτό, το CISD, παρακολουθεί με προσοχή την επικαιρότητα με σκοπό να παρεμβαίνει αποτελεσματικά, με ρεαλιστικές προτάσεις.

Το  C I S D :

ΘΕΩΡΕΙ ότι σε ένα περιβάλλον βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης, υψηλής ανεργίας και μεγάλης αβεβαιότητας είναι προφανώς επιβεβλημένη η υλοποίηση μεγάλων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων με σκοπό το «νοικοκύρεμα» της χώρας μας, μεταρρυθμίσεων οι οποίες αφενός θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, κοινωνική συνοχή και προστασία του περιβάλλοντος αφετέρου θα περιφρουρήσουν τους πυλώνες αυτούς της αειφόρου ανάπτυξης από κάθε έκπτωση.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ότι σε καμιά περίπτωση ο ιδιωτικός τομέας δεν νοείται να οικειοποιείται τη Δημόσια περιουσία και να γίνεται ιδιοκτήτης της, με ευνοϊκούς, μάλιστα, προνομιακούς όρους που καταστρατηγούν κάθε έννοια δημόσιου συμφέροντος.

Μία από τις βασικές αιτίες της υποβάθμισης, φθοράς και παρακμής του Δημόσιου τομέα, είναι η άμεση και έμμεση σχέση συναλλαγής με τους επενδυτές και εν γένει τον ιδιωτικό τομέα, υποθάλποντας διαχρονικά τη διαφθορά και την διαπλοκή.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΙ ότι οι προτεινόμενες διαρθρωτικές αλλαγές που εισήχθησαν στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, για την προώθηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου, χωρίς τη στοιχειώδη ενημέρωση και την αναγκαία διαβούλευση, βρίσκουν προβληματισμένη και αντίθετη την ελληνική κοινωνία καθώς:

o   δε συνάδουν, κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας

o   σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στο στόχο της διασφάλισης της αναγκαίας κοινωνικής συναίνεσης και της ανάκτησης της εμπιστοσύνης του Πολίτη προς την Πολιτεία ούτε και της ανάκτησης της εμπιστοσύνης στην Ελληνική Οικονομία (εντός και εκτός Ελλάδος)

o   απέχει μακράν από το στόχο της επίτευξης ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας με βιώσιμο τρόπο, αλλά ακόμη και από τους στόχους που το ίδιο το Ν/Σ θέτει σχετικά με τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου αποκρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας

o   εισάγει, με αντιδεοντολογική σπουδή, ρυθμίσεις που δίνουν την αίσθηση «υποτέλειας» και «ξεπουλήματος» του ελληνικού δημόσιου στον ιδιωτικό τομέα, καθώς οι περισσότερες θεσμοθετούν ειδικά προνόμια υπέρ των υποψηφίων επενδυτών, καταστρατηγώντας ανενδοίαστα βασικές διατάξεις του Συντάγματος, πάγιας νομολογίας του ΣτΕ, αλλά και της υφιστάμενης νομοθεσίας.  

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ, ειδικότερα τα ακόλουθα:

1.       Καταργείται το ελάχιστο ποσοστό του Ελληνικού Δημοσίου (κατάργηση του άρθρου 11 του ν. 3631/2008 (Α’ 6)» με την οποία ρυθμίστηκε το κρίσιμο θέμα των ειδικών μετοχών του Ελληνικού Δημοσίου (golden shares) στις υπό αποκρατικοποίηση εταιρίες) και πλέον το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι υποχρεωμένο να κρατά ένα minimum συμμετοχής στις εταιρίες ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ελευσίνας, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Καβάλας, Κέρκυρας, Λαυρίου, Πατρών και Ραφήνας, παραδίδοντάς τες αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία, χωρίς κανέναν έλεγχο.

Πρέπει να τονισθεί ότι, με εξαίρεση τις ΟΠΑΠ και ΟΔΙΕ, οι επιχειρήσεις αυτές έχουν χαρακτήρα στρατηγικό σε περιπτώσεις εθνικών ή περιβαλλοντικών κρίσεων και ο εν δυνάμει επενδυτής δεν δεσμεύεται με όρο του νομοσχεδίου για την άμεση και απόλυτη συμμόρφωσή του σε Ειδικά Σχέδια Αντιμετώπισης Κρίσεων, με ίδιες μάλιστα δαπάνες.  

2.       Καταργείται η όποια προηγούμενη έγκριση της Διυπουργικής Επιτροπής Αποκρατικοποιήσεων για την πώληση πακέτου μετοχών μεγαλύτερο του 20%, καταργώντας (έστω και τυπικά) την δυνατότητα κοινής λήψης αποφάσεων από συναρμόδια Υπουργεία .

3.       Ανοίγεται ο δρόμος για την ανάπτυξη παραθεριστικών-τουριστικών  χωριών σε εκτός σχεδίου δημόσια ακίνητα, με την εισαγωγή μιας νέας γενικής κατηγορίας χρήσεων, υπό τον τίτλο «Παραθεριστικό – Τουριστικό Χωριό», σε αντίθεση με κάθε έννοια Χωροταξικής, Πολεοδομικής, Οικιστικής και Τουριστικής πολιτικής, καταστρατηγώντας κάθε υφιστάμενο πλαίσιο σχεδιασμού, με μόνο και αποκλειστικό σκοπό την προσέλκυση επενδυτών.

o   Η εισαγωγή ενός νέου προϊόντος υψηλών προδιαγραφών θα μπορούσε να έχει πολλαπλά οφέλη για την τοπική και την εθνική οικονομία μόνο εφόσον ανταποκρίνεται στο πλαίσιο των εθνικών χωροταξικών κατευθύνσεων για την αναβάθμιση της χώρας στον τομέα του τουρισμού.

o   Ωστόσο, με το πνεύμα του Ν/Σ, αλλά με ταυτόχρονη καταστρατήγηση του Συντάγματος, τα δημόσια ακίνητα εξαιρούνται κάθε χωροταξικής κατεύθυνσης και υφιστάμενης περιβαλλοντικής νομοθεσίας, παρά την βαρύτητα των επιπτώσεων των έργων που θα αναπτυχθούν σε αυτά (παραθεριστικές κατοικίες, τουριστικοί λιμένες (μαρίνες, αγκυροβόλια, καταφύγια τουριστικών σκαφών), ξενοδοχεία, εγκαταστάσεις περίθαλψης - αναψυχής - εστίασης, γκολφ, spa, εμπορικά καταστήματα, εγκαταστάσεις αναψυχής κ.λπ.)

o   Είναι, επιπλέον, προφανές ότι το Ν/Σ καταστρατηγεί κάθε έννοια έννομου συμφέροντος και προστασίας του περιβάλλοντος καθώς αυξάνει τον μέσο συντελεστή δόμησης στο σύνολο των οικοδομήσιμων χώρων (και όχι επί του συνόλου της έκτασης) σε 0,4 και καταργεί την έγκριση κάθε πολεοδόμησης μέσω της έκδοσης Προεδρικού Διατάγματος, όπως είναι η συνήθης διοικητική πρακτική που προϋποθέτει και έλεγχο νομιμότητας από το ΣτΕ, αλλά με απλή κοινή απόφαση των υπουργών Περιβάλλοντος, Τουρισμού και Οικονομικών, όπου τον πρώτο λόγο θα έχει το Κεντρικό Συμβούλιο Διοίκησης (που συστήνεται) για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

o   Επιπλέον, το Ν/Σ απαλλάσσει πλήρως τον υποψήφιο επενδυτή από την υποχρέωση να καταβάλλει εισφορά σε γη και χρήμα, όπως ισχύει για τις εντάξεις στο σχέδιο πόλης. Αντ' αυτών προβλέπεται να διαθέσει το 50% της συνολικής έκτασης για κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους, χωρίς να διασφαλίζεται η εφικτότητα της υλοποίησης τους.

o   Με την ίδια διαδικασία προβλέπεται και η πολεοδόμηση των επιχειρηματικών πάρκων, για τα οποία θεσπίζεται μέσος συντελεστής δόμησης 0,6 πάλι επί των οικοδομήσιμων χώρων, μέτρο που προφανώς ισχύει για μελλοντικές πολεοδομήσεις στις οποίες θα ήταν δυνατόν να προβλεφθούν μεγαλύτερες εκτάσεις με μικρότερο συντελεστή δόμησης – εκτός, αν η σχετική πρόβλεψη φωτογραφίζει περαιτέρω υπερδόμηση σε ήδη υφιστάμενες άτυπες βιομηχανικές περιοχές που πρόκειται να «πολεοδομηθούν» (πχ άτυπη Βιομηχανική περιοχή Σχηματαρίου-Οινοφύτων). Νέα χρήση στα προς εκποίηση δημόσια ακίνητα είναι και οι επιχειρήσεις εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics) και αποθήκες.

o   Τα επιχειρήματα ότι «Τα παραθεριστικά-τουριστικά χωριά αναπτύσσονται με πρότυπα ήπιας ανάπτυξης και αντιδιαστέλλονται τόσο προς τις οικιστικές αναπτύξεις εντατικού χαρακτήρα όσο και προς τα τουριστικά θέρετρα που απευθύνονται κυρίως στον μαζικό τουρισμό, σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον και τη φυσιογνωμία της περιοχής, με βάση υψηλές και ποιοτικές προδιαγραφές ανάπτυξης» δεν πείθουν κανένα καθώς δεν έχουν νομοθετηθεί σχετικές προδιαγραφές και κανένας έλεγχος δεν προβλέπεται από το αρμόδιο ΥΠΕΚΑ, πολύ δε περισσότερο από το ΣτΕ.

4.  Οι ρυθμίσεις που εισάγονται για τη δυνατότητα χρήσης του αιγιαλού και της παραλίας, που βρίσκονται μπροστά από την επένδυση (π.χ. ομπρέλες μπροστά από ξενοδοχείο) καθώς και για τη δημιουργία νέων ή την αξιοποίηση υφισταμένων τουριστικών λιμενικών εγκαταστάσεων έμπροσθεν ξενοδοχειακών μονάδων ή περιοχών παραθεριστικού-τουριστικού χωριού, εφόσον αυτό εξυπηρετεί την επένδυση, επεκτείνει στην πραγματικότητα το δικαίωμα παρέμβασης στον αιγιαλό και την παραλία, κατεξοχήν περιοχές που ανήκουν στο δημόσιο και εξυπηρετούν αποκλειστικά χρήσεις αφενός αναψυχής αφετέρου περιβαλλοντικής, κοινωνικής και στρατηγικής ασφάλειας. Επιπλέον:

o   η παραχώρηση του αιγιαλού - παραλίας μπορεί να επεκταθεί από 50 σε 99 έτη, χωρίς να προβλέπεται επικαιροποίηση των όρων της σύμβασης σύμφωνα με ενδεχόμενες περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις και παρά το γεγονός ότι οποιαδήποτε κύρια επένδυση θα έχει αποσβεσθεί σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 25 ετών κάτω από τις πλέον δυσμενείς οικονομικές συνθήκες (άλλωστε θα είναι μια καθόλα ανεπιτυχής επένδυση).

o   ο κάθε επενδυτής θα μπορεί να κατασκευάζει δικές του μαρίνες για την εξυπηρέτηση παραθεριστικών χωριών ή ξενοδοχείων, με μόνο περιορισμό να απέχουν 1 χλμ. από την πλησιέστερη υπάρχουσα, χωρίς να προβλέπονται

o το μέγεθος της μαρίνας σε σχέση με τις ανάγκες της κύριας εγκατάστασης και σε σχέση με την φέρουσα ικανότητα της ευρύτερης περιοχής .

o οι απαραίτητες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ειδικά αυτών της διάβρωσης των ακτών

o οι όροι και ο τρόπος έγκρισης των έργων αυτών

5.  Θεσπίζονται τα ΕΣΧΑΔΑ (Ειδικά Σχέδια Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίων Ακινήτων) που καταστρατηγούν πλήρως την ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία, δεδομένου ότι οι υποψήφιοι επενδυτές αφενός δεν υποχρεούνται πλέον να ακολουθήσουν τις χρήσεις γης και τους όρους δόμησης του γενικού πολεοδομικού σχεδίου (στα όρια του οποίου βρίσκονται) «αν δεν συνάδει με τον προορισμό του ακινήτου», αφετέρου για όσα ακίνητα δεν βρίσκονται στα όρια Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων, μπορούν να εφαρμόσουν επιλεκτικά από τις διαφορετικές χρήσεις γης και όρους δόμησης των γειτονικών περιοχών εκείνες "που συμφωνούν περισσότερο με την κατά προορισμό χρήση του ακινήτου".

Κατά συνέπεια, ο επενδυτής υποκαθιστά την Διοίκηση σε θέματα Χωροταξικού, Πολεοδομικού και Περιβαλλοντικού σχεδιασμού, χωρίς κανένα έλεγχο ή συντονισμό για την επίτευξη Ολοκληρωμένης Περιβαλλοντικής, Κοινωνικής και Οικονομικής Διαχείρισης της ευρύτερης περιοχής που επηρεάζεται

6.    Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ απεκδύονται πλήρως του αδειοδοτικού και ελεγκτικού τους ρόλου και μετατρέπονται σε απλούς διακινητές των διαδικασιών που αφορούν στην έκδοση των οικοδομικών αδειών καθώς, μετά από εξουσιοδότησή του επενδυτή (!!!), "αναζητούν τα δικαιολογητικά που απαιτούνται για την έκδοση της οικοδομικής άδειας και τα οποία οι αρμόδιες υπηρεσίες τυχόν έχουν καθυστερήσει να εκδώσουν πέραν του εικοσαημέρου".

7.    Οι ρυθμίσεις που εισάγονται «περί αναγκαστικών απαλλοτριώσεων υπέρ του Ταμείου ή εταιρειών του Ταμείου ή των ειδικών διαδόχων τους», κατά το πρότυπο κυρίως του νόμου περί Ολυμπιακών Έργων, ενώ έχουν σκοπό την ελάφρυνση και επιτάχυνση των σχετικών διαδικασιών (διατηρώντας τον σεβασμό που επιβάλει το Σύνταγμα προς τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα) εστιάζονται κύρια στην επαύξηση της ασφάλειας των συναλλαγών και όχι στο δημόσιο όφελος.

8.  Η ρύθμιση που εισάγεται προκειμένου να εξασφαλιστούν οι πόροι που είναι αναγκαίοι για την αποτελεσματική λειτουργία των Κτηματικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Οικονομικών, είναι προς την θετική κατεύθυνση, καθώς αυτές δεν θα έχουν πλέον καμία δικαιολογία για την μη διενέργεια επιτόπιων ελέγχων και αυτοψιών, και θα είναι αναγκασμένες να λαμβάνουν άμεσα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας της δημόσιας περιουσίας (επιβολή προστίμου ή υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης στο 20% του ποσού, προκειμένου να εκδικαστεί τυχόν προσφυγή τους κατά της πράξης επιβολής προστίμου ή καταβολής αποζημίωσης).

9.   Θετική είναι και η ανάθεση στη Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας (Γ.Γ.Δ.Π.) η ευθύνη για την καταγραφή, σε ενιαίο Μητρώο Ακίνητης Περιουσίας (Μ.Α.Π.), όλης της ακίνητης περιουσίας φορέων του Δημόσιου Τομέα και ειδικότερα των Υπουργείων, των Δημοσίων Επιχειρήσεων στις οποίες το Δημόσιο κατέχει το σύνολο του μετοχικού τους κεφαλαίου, των Δημοσίων Οργανισμών και των Ν.Π.Δ.Δ., αρκεί να αποσαφηνιστούν οι ασφαλιστικές δικλίδες ώστε να αποτυπώνεται στο εν λόγω Μητρώο, με ακρίβεια, το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.

• Εμβόλιμη στον αχταρμά των διατάξεων περιλαμβάνεται και η κατάργηση της υποχρέωσης των μηχανικών περί καταβολής εισφοράς ποσοστού 2% υπέρ του ΤΕΕ για τις πάσης φύσεως λειτουργικές του δαπάνες, που υπολογιζόταν επί της συμβατικώς συνομολογούμενης ή της νομίμου αμοιβής τους, (το Ν/Σ καταργεί ουσιαστικά δύο πόρους που αντιπροσωπεύουν το 70% του προϋπολογισμού του ΤΕΕ: την εισφορά του 2% επί της αμοιβής των μηχανικών και του 2 τοις χιλίοις του προϋπολογισμού ενός δημόσιου έργου), οδηγώντας ουσιαστικά το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, θεσμικό τεχνικό σύμβουλο του Κράτους και επιστημονικό φορέα με πλούσια δραστηριότητα στα 70 και πλέον χρόνια "ζωής" του, σε πλήρη εξαθλίωση και κατάρρευση. 
• Το Ν/Σ τροποποιεί το Ν. 4014/11 σχετικά με τη ρύθμιση των Αυθαιρέτων με την 11η, κατά σειρά, τροποποίηση του αρχικού νόμου, και ως εκ τούτου δεν θα ισχύουν πλέον οι προβλεπόμενες προθεσμίες για την υποβολή των δικαιολογητικών για όλα τα αυθαίρετα και τις παράνομες αλλαγές χρήσης σε κτίρια του Δημόσιου!
• Η αιτιολογία ότι «η ρύθμιση αυτή κρίνεται απαραίτητη λόγω, αφενός, του μεγάλου αριθμού δημοσίων ακινήτων τα οποία χρειάζεται να υπαχθούν στις ρυθμίσεις του Ν. 4014/2011 και, αφετέρου, του χρόνου που απαιτείται για τη διεκπεραίωση των προβλεπόμενων ενεργειών από τις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες», δεν πείθει κανένα για τον σκοπό της ρύθμισης.
• Επίσης, δεν προσδιορίζει αν η «προστασία» αυτή επεκτείνεται και στη περίπτωση που εκμισθωθεί ή παραχωρηθεί χωρίς μεταβίβαση κυριότητας το κτίριο αυτό, οπότε ο μισθωτής θα έχει την δυνατότητα (στο όνομα της αξιοποίησης του ακινήτου) να προβαίνει σε οποιαδήποτε αυθαιρεσία!
•  Επιπλέον, με τροπολογία στο εν λόγω Ν/Σ της τελευταίας στιγμής, καταστρατηγείται το Π.Δ/γμα του Υμηττού όσον αφορά στο Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί, καθώς όλη η έκταση όπου βρίσκεται το Υπ. Δικαιοσύνης, το Πάρκο Στρατού, αλλά και το συγκρότημα του Badminton εντάσσονται πλέον, κατά παράβαση του ισχύοντος Π.Δ. Προστασίας του Υμηττού, στη Ζώνη Β', αντί της Ζώνης Α’ Απολύτου Προστασίας. Με τον τρόπο αυτό νομιμοποιούνται οι μέχρι τώρα αυθαίρετες εγκαταστάσεις και χρήσεις και επιτρέπονται, πλέον, άλλες χρήσεις αναψυχής, κοινωφελών και άλλων δραστηριοτήτων, διοίκησης, κλπ.
•  Το «Ελληνικό» περνά ιδιοκτησιακά στο Ελληνικό Δημόσιο... αλλά με νέους όρους που θέτει η τροπολογία, που αλλάζει πλήρως τις υφιστάμενες και ισχύουσες διατάξεις, χωρίς καμιά διαβούλευση.

Το  C I S D ,

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟ με την αγαστή συνεργασία, συνέργεια και σύμπραξη, μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς εκτιμά ότι ο ιδιωτικός τομέας θα μπορούσε να προσφέρει υπηρεσίες υψηλού επιπέδου εφόσον ελέγχεται από ένα υγιή δημόσιο τομέα, και λειτουργεί στα πλαίσια του δημόσιου συμφέροντος και της διαφάνειας.

Θ Ε Τ Ε Ι , ωστόσο, ως απαραίτητες προϋποθέσεις τα ακόλουθα:

·         Την ύπαρξη των κατάλληλων μηχανισμών διασφάλισης της αποτελεσματικής και διαφανούς λειτουργίας, τόσο του δημόσιου, όσο και του ιδιωτικού τομέα, πράγμα που μέχρι τώρα δεν έχει διασφαλισθεί από κανένα διαρθρωτικό ή άλλο μέτρο. 

·         Την άμεση διαμόρφωση ενός συστήματος, που θα εγγυάται την ασφάλεια δικαίου στα ζητήματα διαχείρισης και αξιοποίησης δημόσιων ακινήτων και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη θέσπιση νέων φορέων και οργάνων και νέων θεσμών και διαδικασιών.

·         Την θεσμική θωράκιση των δικαιωμάτων του ελληνικού δημοσίου επί της καταγεγραμμένης περιουσίας του,

·         Τον συνεχή έλεγχο και παρακολούθηση, κλπ. (ζητήματα που υποβαθμίζονται πλήρως με το παρόν Ν/Σ, το οποίο δίνει έμφαση κύρια στην «κατά παρέκκλιση» των υφιστάμενων νόμων και αρχών παραχώρηση ή πώληση της δημόσιας περιουσίας με ευνοϊκούς για τον υποψήφιο επενδυτή όρους, των οποίων όμως η νομιμότητα είναι αμφισβητήσιμη).

Με τον τρόπο αυτό ο κάθε εν δυνάμει επενδυτής θα αισθάνεται περισσότερο ασφαλής στην υλοποίηση της επενδυτικής του απόφασης, χωρίς να αντιμετωπίσει αρνητικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

[1] με το οποίο καλείται η Βουλή να κυρώσει το πωλητήριο, διά της πράξης νομοθετικού περιεχομένου των ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΕΛΤΑ, Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς, Θεσσαλονίκης, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ελευσίνας, Ηγουμενίτσας, Ηρακλείου, Καβάλας, Κέρκυρας, Λαυρίου, Πατρών και Ραφήνας.